JC’s Yearender Special

 Ilang days na lang patapos na ang year 2007 “another year over and new one just begun…” at eto ang mga mahalagang nangyari sa buhay ko ngayong 2007…
   
I met Mary Edeza De Leon
    Ang babaeng nagmahal, nag-alaga tumanggap sa akin kung sino at ano talaga ako at siya din ang babaeng nakapagpabago ng aking pananaw sa mundo at siya din ang gift sa akin ni God.

(Unang pic naming dalawa)

The Summer Camp
    Holy Week. Sumama ako sa 3 days summer camp ng church family ni Yam,  sobrang emotional na camp, at syempre sa “For I know the plans I have for you, plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future. ” mula sa Jeremiah 29:11

(Me & Yam with our churmates)

May 5, 2007 My Spiritual Birthday
    Muli kaming bumalik sa batangas upang bininyagan ang aking spiritual life at tinanggap si Jesus Christ na siya ang maghari sa aking buhay…

(With Yam’s brother bryan)

Goodbye Government Hello Coffee
    Bago pa tuluyang mawala ang Bacoor Homeland Security Network ay namaalam ako at nagising sa amoy ng kape ng istarbacks…kung saan naging princess sarah ako ng ilang months..tambay sa paseo park, sa bahay nila yam..barako days..etc..

(Ang Barista)

3rd Floor Rooftop Days
     The 3rd floor….hmmm…

and the rooftop days sa bahay nila grace…hmmmm……

Ang Literatura
    Mga araw sa Unibersidad ng Pilipinas habang ako ay jobless…kasama si ayam na naging fellow ng LIRA .

(Huling larawan kasama ang mga Fellows ni yam ng LIRA)

Discover Science after Lit
    At naging magkatrabaho kami ni Ayam…

dami pang mga blessed days ng 2007 unanswered prayers man or hinde blessed pa din ako dahil ang 2007 ay ang aking spiritual year dahil nakilala ko ang babaeng mahal ko at mahal ako and we both love God. Nakilala ko si God our father, si Jesus Christ our savior..and madami akong narealize at nabago at naiapply sa buhay…basta madami madami… i thank god for all of this..and i hope i pray that sana….sana….sana…

to be cont. on 2008…

HAPPY NEW YEAR…
God Bless you all more and more in every ways…

Hotel Can’t Afford Ya

"Hotel Can't Afford Ya" by ApologetiX
Parody of "Hotel California" by the Eagles
(Luke 2:7)

From a dark desert highway we pulled into the inn
Rome called for a census — I was from Bethlehem
Up above from a distance a star was giving me light
My wife was heavy cause her child was due — We had to stop for the night
So we stood in the doorway of Bethlehem Hotel
And I was thinking to myself, "I hope to Heaven they'll give me some help"
But they told us no-can-do and they sent me away
"There's a place around the corner though where you both can stay"

Welcome, but the hotel can't afford ya
Such a lovely place but we're out of space
Ran out of room and the hotel can't afford ya
It's the time of year — with the census here

My wife was definitely gifted — That's what the Lord's angel said
She was about to have a baby boy while still virgin
Spent the night in a barnyard — cheap slumlord's rent
Some night to remember — some night to forget
So because of what happened I was grieving for my wife
I said, they probably haven't cleaned in here since B.C. 65
Animal voices were calling for straw and hay
Keep you up through the middle of the night just as if to say

Welcome, but the hotel can't afford ya
It's a lovely place, but we're out of space
Holiday rush and the hotel can't afford ya
What a nice surprise for your silent night

He was born that evening and shepherds came that night
And they said, We are all just visitors here — of the Holy Christ
And in an ass's manger, they found the boy asleep
They started gettin' teary eyed so they went back to their sheep
Last thing I remember there were wise men at the door
They had a bunch of packages from the place they were before
We're late, said the wise men, We had problems Christmas Eve
We've been checking out your shiny light all through the Middle East

Luke 2:7
…and she gave birth to her firstborn, a son. She wrapped him in cloths and placed him in a manger, because there was no room for them in the inn.

Wyld Parfum de Toilet

Hindi lahat ng Perfume at Cologne ay mabango para sa pangamoy ko…
Tulad na lang ng nakatabi ko sa bus na ale
Mala-lolit solis ang buhok..
Dyed hair…
Tsismosa Look
Player ng Mahjong Look
At ang amoy?
Matapang!
Nakakairita sa ilong
Parang naexpire na alkohol or perfume
Hanggang ngayon nasa ilong ko pa din ang amoy…

May Ganun?!

Lately, feeling ko lagi ako may nakakalimutan kapag aalis ako ng bahay at sa workplace…hmmm…
—
Kanina, nakasakay ako ng Bus from moa to coastal mall, tumabi ako sa inakala kong ale eh yun pala bakle! at kinakausap ako ng kinakausap..natakot ako dun..ako naman ngumingiti lang…
—-
At kahit pala ang salita ay may nauuso at nalalaos…
dati nauso ang "Pasaway"
ngayon…
"May Ganun?!"

WHAT’S IN A HURRY?!

At dahil walang nagsabi or nagtext man lang na 9:30am pala ang pasok ay nasa workplace na ako ng 6:35am…
kaya naman buti 4:30pm pwede na kami umuwi para manuod ng 15th Anniversary ng WWE Raw…tamang tama!
pero mahirap sumakay pauwi mula Pedro Gil…
daming tao…
daming stoplight…
wala namang silbi…
So para makauwi agad nagpunta ako ng Lawton para dun sumakay ng bus…
sa 10 minutes na kahihintay sa bus…at last dumating din..
at nakakainis ang eksena kanina…hindi ko mapigilang magsalita sarap batukan…

Scene 1:
matiwasay na nakapila ako sa waiting shed…nung dumating ang bus at ipaparada pa lang at nakaready na kaming mga nakapila..aba! bigla biglang nangunguna sa pila ang limang mga hindi nakakaintindi ng pila…
eto pa ha…
professional ang itsura nila..
may bitbit na computer pamplet ang isang lalake mabango sana ang dating kaso ang baho ng trip!
nakasalamin na akala mo genius, religous, at mukhang may manner..(take note! siya pa ang nagpasimula ng singit!)
dalawang lalake na komon…
at isang babae na komon…
syempre, nagkagulo na din ang pila, wala na din nagawa ang mga dispatcher kundi magparinig na lang at sumigaw may halong kantyaw…nakisama na din ang mga citizen na maayos pumila yung iba naman tahimik…at syempre ako…"tsk tsk! parang hindi makakauwi ng bahay.."
kung sino pa yung mga level 1 eh sila pa ang nangunguna sa pagkawalang disiplina…

Scene 2:
nakaupo pa ako sa dulo ng bus pero may pinaupo akong ale…
nung pagtayo ko..anak ng!
napatapat pa ako sa lima!
yung dalawang komon nakikinig ng music player…
kumanta ba naman ng pagkalakas lakas ng "masdan mo aking mata di mo ba nakikita…"
talagang napapatingin na lang ako at napapailing…
sasabayan pa ng bibo bibohan na bata kung magkwento ay walang humpay din kausap ang kanyang ina…
tas ang palabas sa bus..piratang concert ng mga various artist na paborits ng mga dinosaurs from early 80's..
trapik pa..pero nawala ang atensyon ko sa mga yun gawa ng malalim ang iniisip ko..iniisip ko na sana makauwi ako ng 8pm sa bahay at baket wala ng UNLITXT na promo?

Pagdating sa bahay…7:55pm
madilim…
walang kotse…
walang tao…
nakalock ang bahay…
WALA AKONG SUSI!
WAD DA….
8pm na!!!

no choice…nag esem na lang ako para magpalipas ng oras…
9pm sila dumating…
takbo sa kwarto at nakapiling na ang WWE Raw…
Daming bumalik na good memories sa akin dun sa 15th Anniversary ng Raw..daming dumalaw bumalik at reunion at mga video clips…seryosong nakakaiyak, napapangiti, napapaluha…ang lahat ay nagbabago, tumatanda…
ika nga ni George Harisson..
"All things must pass.."

MAGANDANG UMAGA

Ang strange…
Bago ako makatulog…ang pinapanuod ko ay The Simpsons sa star world
Nagising ako ng 9pm…ang palabas ay The Simpsons
Nagising ako ng 12am…ang palabas ay The Simpsons
at iisa lang ang episode niya…weird…
at syempre…bumangon na ako para magprepare dahil may pasok kami ng 2:30am sa SDC
parang c.center di ba?
kasi…may live shoot daw ang Umagang Kay Ganda…
at pagdating sa SDC…
3am…
nabalitaan na lang namin na inindyan na pala kami ng mga kapamilya pipol…
so…natulog na lang….
ok lang…aga naman ng uwian…
may free breakfast pa courtesy of sir. jeff…
sarap ng mcdonalds hash browns…
11:30am pa lang out na kami…
ano ka ngayon ha…

Little By Little

Little By Little by Oasis

We the people fight for our existence
We don't claim to be perfect but we're free
We dream our dreams alone with no resistance
Faded like the stars we wish to be

Y'know I didn't mean what I just said
But my God woke up on the wrong side of His bed
And it just don't matter now

Little by little we gave you everything you ever dreamed of
As little by little the wheels of your life have slowly fallen off
Little by little you have to live it all in all your life
And all the time I just ask myself why are you really here?

True perfection has to be imperfect
I know that that sounds foolish but it's true
The day has come and now you'll have to accept
The life inside your head we gave to you

John Lennon Day

Today is the Death Anniversary of my musical hero, the genius John Lennon

Long live Lennon

JC’s Day

Today is my 25th year dito sa earth and paggising ko pa lang kinausap ko agad si God nagpasalamat sa kanya kinuha ang cellphone tinignan at inasahan ang sms ni Mary at yun nga! dami siya txt message…bumati ng happy birthday at di daw siya makakapasok…at syempre…nakakalungkot…nakakaemote…tamang sunday pa naman sabay tugtog ng Time ng Allan Parsons Project…unang bumati sa akin dito sa bahay si Mommy, sumunod si Mommy Nena at Daddy ko…naligo ako, tumunganga at pumasok na…

Baket kaya masarap magdaydream at malungkot kapag birthday?
At baket kaya exciting isipin kung sino ang babati sa may birthday?
Oh well…

Nakakatouch ang pagbati sa akin whole day ng mga taga SDC peeps…hehe!

At syempre…uwian time…wala ako iniexpect na Edeza…

Pagbukas ko ng exit door…ayun! hehe! suprays!
agad kong niyakap si deza ng mahigpit at may pasalubong siya sa aking Chucklet Keyq
nakakatouch at ang sweet ng mahal ko…
tapos kumain kami sa Church's at hinatid ko na siya…
oh i love good soopryses!
at lahat ng nangyari today ay gift sa akin ni God…
salamat po dear God…

(more…)